Wonen en interieur

Kaarsvet van de muur verwijderen doe je het beste in twee stappen: eerst het harde vet voorzichtig losmaken, daarna de vettige reststreep wegwerken met een ontvetter of afwasmiddel. Welke aanpak het beste werkt, hangt af van hoe vers de vlek is en wat voor verf of behang er op de muur zit. Stap 1: het gestolde kaarsvet verwijderen Begin met het harde, gestolde vet. Probeer dat nooit met je nagel of een scherp mes weg te krabben; daarmee beschadig je de muur snel. Gebruik in plaats daarvan een oude creditcard, een plastic schraper of de stompe kant van een tafelmes. Schuif het voorzichtig onder de rand van het waxvlekje en tik het er rustig af. Zit het vet diep in de muur of is het al helemaal uitgehard? Dan helpt warmte. Houd een föhn op de heetste stand op ongeveer tien centimeter afstand van de vlek en verwarm het vet tien tot dertig seconden. Het wordt zacht en laat dan makkelijker los. Een goede tip uit de praktijk: houd een vel bruin inpakpapier (een opengevouwen papieren zak werkt prima) tussen de föhn en de muur. Het papier absorbeert het gesmolten vet meteen, zodat het niet verder in de muur trekt. Gebruik nooit kokend water of een stoomreiniger op geschilderde muren. Dat trekt de verf los of beschadigt het behang. Stap 2: de vettige reststreep weghalen Na het weghalen van het harde vet blijft er bijna altijd een lichte, vette streep achter. Die pak je aan met één van deze middelen: Afwasmiddel: doe een druppel op een vochtige doek en dep de vlek zachtjes. Afwasmiddel is gemaakt om vet aan te pakken en is mild genoeg voor de meeste muurverf. Schoonmaakazijn: verdund met water (1 op 3) werkt goed op geschilderde muren. Niet gebruiken op kalkverf of onbehandeld behang. Talkpoeder of bakingsoda: strooi het op de vlek, laat het een uur intrekken en veeg het daarna voorzichtig weg. Het poeder absorbeert het resterende vet. Wasbenzine of aceton: alleen gebruiken als bovenstaande methoden niet helpen, en test altijd eerst op een onopvallend plekje. Deze middelen kunnen verf aantasten. Wrijf nooit hard over de vlek; dat verspreidt het vet of haalt de verf eraf. Dep altijd van buiten naar binnen, zodat de vlek niet groter wordt. Kaarsvet op behang: extra voorzichtig Op behang is de aanpak iets anders. Warmte van de föhn kun je gebruiken, maar houd wat meer afstand (zo'n vijftien centimeter) en beweeg de föhn langzaam. Het bruin inpakpapier is hier extra handig: leg het op de vlek en strijk er voorzichtig over met een warm strijkijzer op de laagste stand. Het papier trekt het vet op. Gebruik daarna een beetje talkpoeder voor de vetrest. Vermijd water en vloeistoffen zoveel mogelijk op behang; dat kan de lijm losmaken of het papier doen opbollen. Wat als de vlek niet helemaal weggaat? Soms blijft er een vage schaduw achter, zeker op lichte of matte muurverf. In dat geval kun je de plek overschilderen met de oorspronkelijke muurverf. Schuur de plek eerst licht aan met fijn schuurpapier (korrel 120 of 150), zodat de nieuwe verf goed hecht. Als je de exacte kleur niet meer hebt, neem dan een foto van de muur mee naar een verfwinkel; zij kunnen de kleur vaak naspuiten. Is de vlek groot of zit hij op duur behang, dan is een professionele muurschoonmaker of behangvervanger soms goedkoper dan jarenlang met een zichtbare vlek te leven. Pak de vlek het liefst zo snel mogelijk aan. Vers kaarsvet laat veel makkelijker los dan vet dat wekenlang de kans heeft gehad om in de muur te trekken. Met een föhn, een stuk bruin papier en een beetje afwasmiddel kom je in de meeste gevallen al een heel eind.

Een geurkaars in blik is een kaars gegoten in een metalen blikje, meestal met een deksel, die je zowel als woonaccessoire als cadeau kunt gebruiken. Het blik beschermt de kaars, houdt de geur langer vast als het deksel erop zit, en zorgt dat je de kaars veilig kunt weggooien of hergebruiken als het was op is. Wat maakt een geurkaars in een blik anders? Bij een gewone kaars in glas of keramiek zie je de vlam en het was direct. Bij een blikje is de kaars omsloten door een metalen wand die warmte goed geleidt. Dat heeft twee gevolgen: het blik wordt tijdens het branden warm aan de buitenkant, en het was smelt gelijkmatiger dan in dik glas. Houd er rekening mee dat je het blik niet met blote handen aanraakt terwijl de kaars brandt. Het deksel van een blikje kaars is een groot praktisch voordeel. Doe je het deksel erop als de kaars uit is, dan blijft de geur langer bewaard en stoft de kaars niet in. Dat maakt een geurkaars in blik ook geschikt als cadeau, want hij reist makkelijker mee dan een kaars in breekbaar glas. Formaat en brandtijd: wat je typisch krijgt Een veelvoorkomend formaat voor een geurkaars in blik is rond de 6,5 cm doorsnee en 4,5 cm hoog. Dat is compact genoeg voor op een plank, bureau of badkamerrand. De brandtijd van een blikkaars in dit formaat ligt doorgaans rond de 10 uur. Dat is minder dan een grote kaars in een glazen pot (die al snel 40 tot 60 uur haalt), maar voor de prijs en het formaat is dat een reëel verwachtingspatroon. Grotere blikken bestaan ook, tot zo'n 10 of 12 cm doorsnee, met een brandtijd die kan oplopen naar 30 tot 40 uur. Hoe dikker de kaars en hoe meer lontjes (sommige blikken hebben er twee of drie), hoe intensiever de geurverspreiding in een grotere ruimte. Op wat voor prijs kun je rekenen? Een klein blikje geurkaars (rond 6,5 bij 4,5 cm) koop je al voor een paar euro, bijvoorbeeld bij een budgetwinkel als Action. Duurdere merken, zoals die van ambachtelijke kaarsenmakers of lifestylemerken, vragen voor een vergelijkbaar formaat al snel 10 tot 20 euro, soms meer. Het verschil zit in de kwaliteit van de geurstoffen, het type was (soja, bijenwas of paraffine) en de intensiteit van de geur. Sojawasblikjes zijn populair omdat sojawas langzamer en gelijkmatiger brandt dan standaard paraffine, en minder roet produceert. Dat merk je aan de brandtijd: een sojakaars van hetzelfde formaat brandt vaak een of twee uur langer dan een paraffinkaars. Geurkaars in blik veilig gebruiken Zet een blikkaars altijd op een hittebestendige ondergrond. Het metaal geleidt warmte naar beneden, waardoor een houten tafel of plastic oppervlak kan verkleuren of smelten. Een schoteltje of onderzetter van keramiek of metaal is voldoende. Houd de kaars uit de buurt van gordijnen, papier en andere brandbare materialen. Knip het lontje voor elke nieuwe aansteekbeurt terug tot ongeveer 5 mm. Een te lang lont geeft een grotere vlam, meer roet en een kortere brandtijd. Bij een blikje kaars is dat extra relevant, omdat de hitte nergens heen kan en het blik snel oploopt in temperatuur als de vlam te groot is. Brand de kaars de eerste keer lang genoeg aan zodat het bovenste laagje was helemaal vloeibaar is tot aan de rand van het blik. Dat duurt bij een kleine blikkaars van 6,5 cm doorgaans één tot twee uur. Doe je dat niet, dan ontstaat er een "tunnel" in het midden van de kaars en benut je maar een deel van het was. Het blik hergebruiken na de kaars Als de kaars op is, blijft er vaak een laagje was achter in het blik. Dat was verwijder je eenvoudig door het blik kort in warm (niet kokend) water te zetten: het was drijft dan los. Daarna goed afwassen, en het blik is opnieuw te gebruiken als potloodbeker, sieradenbakje of plantenpotje voor kleine vetplantjes. Een geurkaars in blik is daarmee een van de makkelijkst herbruikbare kaarsverpakkingen die er zijn. Dat is een klein maar concreet voordeel ten opzichte van kaarsenglas, dat je eerst van etiketten en lijmresten moet ontdoen voordat het ergens anders voor bruikbaar is. Kies de grootte op basis van de ruimte: een klein blikje van 6,5 cm is prima voor een badkamer of bureau, maar verloren in een grote woonkamer. Wil je een hele kamer geuren, kies dan een groter formaat of zet meerdere kleine blikjes bij elkaar. Let bij de aankoop op het type was en de gebruikte geurstoffen, want dat bepaalt voor een groot deel hoe de kaars ruikt en hoe lang hij meeegaat.

Droogbloemen bewaren doe je het beste op een droge, donkere plek, uit de buurt van direct zonlicht en warmtebronnen. Doe je dat goed, dan kunnen droogbloemen jaren lang hun kleur en vorm behouden. Doe je dat niet, dan verkleuren ze snel of worden ze broos en brokkelig. Hieronder lees je precies wat je wel en niet moet doen. De belangrijkste vijanden van droogbloemen Droogbloemen zijn kwetsbaar voor drie dingen: vocht, licht en warmte. Vocht is de grootste boosdoener. Als droogbloemen vochtig worden, kunnen ze gaan schimmelen of hun vorm verliezen. Zet ze daarom nooit in een badkamer, keuken of andere ruimte waar veel stoom of vochtige lucht hangt. Direct zonlicht laat de kleuren snel vervagen. Felgekleurde bloemen zoals roze pioenrozen of blauwe delphinium trekken in een zonnig raam binnen een paar weken weg. Kies dus liever een plek in de schaduw of met indirect licht. Een verwarming of kachel in de buurt droogt de bloemen extra uit, waardoor ze brozer worden en makkelijker afbreken. De beste plek om droogbloemen te bewaren Een woonkamer of slaapkamer met een stabiele temperatuur is ideaal. Houd de bloemen weg van ramen op het zuiden en van de verwarming. Een hoek van de kamer, een boekenkast of een droge bijkeuken werkt prima. Vermijd ook tochtige plekken: wind en luchtstroom kunnen de bloemen beschadigen of stuifmeel doen afvallen. Als je droogbloemen opslaat en ze een tijdje niet gebruikt, bewaar ze dan rechtop of hangend in een doos op een droge, donkere plek. Leg ze niet plat op elkaar, want dan vervormen de bloemen en breken kwetsbare steel of bloemknoppen eerder af. Droogbloemen bewaren: hangend of in een vaas? Droogbloemen kun je zowel hangend als in een vaas bewaren. Hangend (ondersteboven) is de klassieke methode en heeft een praktisch voordeel: de bloemen behouden beter hun oorspronkelijke vorm, omdat de steel niet doorbuigt onder het gewicht van de bloem. Bind een bosje los samen met een elastiekje (niet te strak) en hang ze op aan een haak of spijker. In een vaas zonder water werkt ook goed, zeker voor stevigere soorten zoals pampagras, eucalyptus of gedroogde lavendel. Gebruik geen water in de vaas, want dat maakt de stelen zacht en veroorzaakt schimmel. Een droge vaas of mand is voldoende. Stof verwijderen zonder de bloemen te beschadigen Droogbloemen trekken stof aan. Gebruik geen natte doek om ze schoon te maken. Blaas voorzichtig met een haardroger op de koudste stand het stof weg, of gebruik een zacht penseel. Houd de droger op minimaal twintig centimeter afstand en gebruik altijd de koude luchtstand, nooit warm. Warmte maakt de bloemen nog brozer. Hoe lang gaan droogbloemen mee? Bij goede bewaaromstandigheden gaan droogbloemen makkelijk één tot drie jaar mee, soms langer. De levensduur hangt af van de bloemsoort, de kwaliteit van het drogen en hoe ze bewaard worden. Gevoeligere bloemen zoals rozen of ranunculus zijn wat kwetsbaarder dan stevige soorten als pampasgras of protea. Verkleuring is normaal na verloop van tijd en is geen teken dat de bloemen "kapot" zijn, alleen wat ouder van kleur. Kort samengevat: zet droogbloemen droog, donker en niet te dicht bij de verwarming, verwijder stof voorzichtig en bewaar reservebossen rechtop of hangend. Met die simpele regels houd je droogbloemen jarenlang decoratief en mooi.